.jpg){kind=small}
Missie - Waarden - Visie
Missie
Kerkwerk Multicultureel Samenleven (KMS) is een open sociaal-culturele beweging.
KMS maakt beweging rond diversiteit, racisme & migratie.
KMS bevordert het samenleven van en de democratische samenwerking tussen mensen uit verschillende cultuurgroepen, religies en levensbeschouwingen.
KMS zet concreet in op het respect voor de verhalen, de rechten en de waardigheid van mensen met een migratiegeschiedenis.
Vanuit een waardevolle inspiratie
KMS laat zich inspireren door:
- de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de UNO-verdragen inzake mensenrechten. - het Europees Verdrag van de Rechten van de mens
- de UNO-Conventie voor de bescherming van de rechten van arbeidsmigranten en hun familieleden (1990)
- de kerkelijke verklaring ‘Nostra Aetate’, Verklaring over de houding van de Kerk tegenover niet-christelijke godsdiensten (Vat II, 1965)
- de verklaring ‘Migranten en vluchtelingen in ons midden’ van de Belgische Bisschoppen (november 1995)
- de verklaring ‘De zending van de christenen in de wereld’ van de Belgische Bisschoppen (januari 2001)
- de instructie ‘Erga Migrantes Caritas Christi’, van de Pauselijke Raad voor migranten en reizigers (mei 2004)
Voor KMS zijn de mensenrechtenverdragen en internationale conventies, en in het bijzonder het perspectief van de Tien Geboden (de Decaloog) en de Blijde Boodschap (het Evangelie), inspirerend en richtinggevend.
Met een visie
Achtergrond
In Vlaanderen, België en Europa is het volwaardig samenspel tussen mensen met verschillende culturele en levensbeschouwelijke achtergrond nog niet gerealiseerd. Verschillende samenlevingsbarometers geven aan dat racisme en discriminatie behoren tot de alledaagse ervaring. Volgens bepaalde bronnen vertoont Vlaanderen kenmerken van een gesegregeerde maatschappij. Anderen wijzen er op dat we stappen vooruit zetten in de interculturele samenlevingsopbouw.
Vast staat dat de contactarmoede tussen mensen van verschillende origine of levensbeschouwing erg groot is. De participatie van mensen met een immigratiegeschiedenis aan diverse maatschappelijke instellingen scoort laag. En er gaat geen week voorbij of ergens wordt een nieuwe discussie gestart over de grenzen die moeten gesteld worden aan een vrije culturele of levenbeschouwelijke expressie in de openbare ruimte. Ondertussen laat de Vlaamse overheid het integratiebeleid balanceren van een open multiculturele benadering in de richting van een veeleisender kader van kennis van de Nederlandse taal en aanpassing aan welomschreven (regionale) waarden en normen.
Naast dit interculturele en interlevensbeschouwelijke debat – dat zowel mensen mét als zonder migratiegeschiedenis bezighoudt - is er ook het immigratievraagstuk. Na zestig jaar wordt immigratie in Vlaanderen nog steeds ervaren als een dramatisch gegeven dat onze regio overkomt. Het immigratievraagstuk wordt meestal gelezen door de bril van het berekend binnenlands belang en gezien als een kwestie van grens- en grondgebiedbewaking. Dat immigratie oorzaken heeft en een aanpak verdient komt nauwelijks aan bod. Dat die oorzaken en zij die immigreerden ons daarover iets te vertellen en te leren hebben wordt door weinigen onderschreven.
Een cultuur van uitwisseling en dialoog
Tegen deze achtergrond vertrekt KMS van het standpunt dat het sociaal-cultureel werk een bijzondere verantwoordelijkheid heeft in de interculturele en interlevensbeschouwelijke opbouw van de samenleving. KMS stelt dat ze - als sociaal-culturele beweging - de capaciteiten en de voorwaarden moet helpen ontwikkelen opdat personen en groepen de interactie en dialoog met elkaar kunnen aanvatten en verder ontwikkelen.
Daarom moet KMS aan personen, groepen en instellingen initiatieven aanreiken die bijdragen tot een levenskrachtige wisselwerking ten gunste van een rechtvaardig en vredevol samenleven. Die initiatieven moeten de deelnemers aan de wisselwerking een gevoel van eigenwaarde geven, zonder zichzelf te overschatten. Ze moeten gericht zijn op het ontwikkelen van verbondenheid en solidariteit. Ze moeten deelnemers keuzes leren maken tegen vernederende houdingen en voor meer menswaardigheid.
Nieuwsgierigheid, wederzijds en kritisch respect voor de levenservaring, de kennis, de wetenschap en het cultureel erfgoed van de verschillende etnische groepen brengt mensen - langs ontmoeting en dialoog - tot creatieve antwoorden op hedendaagse uitdagingen en vragen.
De interculturele en interlevensbeschouwelijke ontwikkeling in de Vlaamse Gemeenschap en de Europese Unie op deze wijze activeren, geeft onze samenleving een gunstige wending. Het doet ons concreet afscheid nemen van segregatie en eenzijdige assimilatie, van racisme en van persoonlijke en structurele vormen van discriminatie en ongelijke behandeling.
Het concept van de interculturele en interlevensbeschouwelijke samenlevingsopbouw is erop gericht personen en groepen aan te spreken op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid en hen aan te moedigen een engagement op te nemen in de opbouw van de samenleving, zowel lokaal als globaal.
Niet alleen een cultureel debat
Het culturele samenlevingsvraagstuk is echter wezenlijk verbonden met het vraagstuk van de immigratie en het project van de immigrant. Ook de wijze waarop in het verleden de Noord-Zuid verhoudingen werden ontwikkeld en waarop vandaag de internationale samenwerking wordt georganiseerd bepaalt mee het debat.
KMS wil daarom ook beweging maken rond het immigratiethema, met effectieve aandacht voor het oorspronkelijke ‘vertrekverhaal’ van de immigranten, de reden waarom zij immigreerden of vluchtten, de oorzaken van hun verblijf in de Vlaamse Gemeenschap, de wijze waarop zij hier worden onthaald en opgevangen, de kansen die ze krijgen om zich te ontplooien én om te gaan met de beweegredenen van hun immigratie.
Deze aspecten verdienen een volwaardige plaats in het maatschappelijk debat en in de KMS - werking. Zonder heldere verwoording van de oorspronkelijke vertrekmotieven en de actuele projecten van immigranten, is er geen duidelijk werkkader voor het immigratiebeleid. Bovendien zijn deze kwesties van belang voor de interculturele en interlevensbeschouwelijke organisatie van onze samenleving.
Voor immigranten bepalen externe factoren de manier waarop ze hier in het leven staan. Of om het anders te stellen: een kwaliteitsvol samenlevingsbeleid in het ‘land van aankomst’ moet terdege rekening gehouden met de situatie in en de banden met het ‘land van vertrek’.